Heparinegeïnduceerde hyperkaliëmie

567 p
Samenvatting

Gelet op het frequente gebruik van heparines wordt in dit artikel de nadruk gelegd op een onderschatte
bijwerking, namelijk heparinegeïnduceerde hyperkalïëmie. Zowel ongefractioneerd heparine
als laagmoleculairgewichtheparines (LMWH) kunnen leiden tot hyperkaliëmie in aanwezigheid van
risicofactoren (diabetes mellitus, nierinsufficiëntie, renale tubulaire acidose type 4, gelijktijdig gebruik
van andere serumkaliumverhogende medicatie). Deze bijwerking is onafhankelijk van het anticoagulerende
effect en kan reeds in lage dosis optreden. In aanwezigheid van risicofactoren is
het dan ook aangewezen om serumnatrium en serumkalium drie tot vijf dagen na het opstarten
van de therapie te controleren. Aan de hand van een casus wordt dieper ingegaan op de pathofysiologie,
de diagnose en de behandeling van deze zeldzame, maar levensbedreigende bijwerking.

Auteur
P.-J. Martens , R. Vangoitsenhoven , C. Mathieu
Vakgebied
ENDOCRINOLOGIE
Jaargang 2018, Volume 74