Therapieresistente hypertensie van ongekende origine

728 p
Samenvatting

Hypertensie is een toenemend probleem. In meer dan 95% van de gevallen gaat het om essentiële
hypertensie, maar gezien de enorme prevalentie van hypertensie vormt secundaire hypertensie
een belangrijke subgroep. Aan de basis hiervan ligt meestal onderliggend renaal of endocrien lijden.
In dit artikel worden de endocriene oorzaken van hypertensie toegelicht. Er wordt niet dieper ingegaan
op renale oorzaken of aandoeningen zoals obstructief slaapapneusyndroom. Aan de hand
van een casus waarbij zoethoutconsumptie de oorzaak van de hypertensie was, wordt de diagnostische
werkwijze in de praktijk geïllustreerd.
Zoethout wordt vaak vergeten als oorzaak van pseudohyperaldosteronisme. Daarom worden kort
de belangrijkste elementen herhaald. De werkingsmechanismen van andere endocriene oorzaken,
namelijk „apparent mineralocorticoid excess” (AME), primair hyperaldosteronisme, een feochromocytoom,
het syndroom van Cushing en ectopische secretie van adrenocorticotroop hormoon (ACTH),
worden verder beschreven. Als laatste wordt de ratio van plasma-aldosteronconcentratie (PAC) over
plasmarenineactiviteit (PRA), de gouden standaard voor het diagnosticeren van primair hyperaldosteronisme,
besproken. Hierbij wordt aangetoond dat deze ratiobepaling ook een diagnostische
waarde heeft bij de andere oorzaken van endocriene hypertensie. Hypertensie tezamen met metabole
ontregeling zou steeds een aanleiding moeten zijn tot het bepalen van de PAC/PRA-ratio.

Auteur
E. Bakelants
Vakgebied
CARDIOLOGIE
Jaargang 2018, Volume 74